تا اول ژوئيه سال 425 پيش از ميلاد، ديگر برحكمران ايراني مصر مسلم شده بود كه آتني ها بار ديگر به تحريك مصريان بر ضد امپراتوري ايران دست زده بودند. مصريان در يكصدمين سال حكومت ايرانيان بر آنان، در پرداخت ماليات به حكمران ايراني مصر تعلل مي كردند و اين تعلل كه به تدريج عموميت يافته بود سوء ظن حكمران را برانگيخته بود و در اين زمينه دست به بررسي گسترده زده بود. تحقيقات حكمران به اين نتيجه رسيده بود كه محرك مصريان در اين نافرماني و كارشكني، آتني ها بودند كه با دولت ايران به دليل حمايت از اسپارتي ها دشمني داشتند. آتني ها از دير زمان با مصريان داد و ستد داشتند و با كشتي هاي خود به بنادر مصر رفت و آمد مي كردند. به علاوه، مصر داراي جوامع كوچك آتني بود. در آن زمان ميان اسپارت و آتن جنگ بود و دولت ايران با كمك مالي، ارسال اسلحه، تداركات و كشتي از اسپارتي ها حمايت مي كرد و سرانجام همين كمكها باعث پيروزي اسپارت شد.اين جنگها كه سالها طول كشيد، در تاريخ به «جنگهاي پلوپونز/ Poloponnesian War» معروفند كه «توسيدس Thucydides» مورخ، گزارشگر عيني اين جنگها بود و تحت همين عنوان تاريخ مشهور خود را نوشت.
    آتني هاي آن زمان دولت ايران را «امپرياليست» مي خواندند كه اين اصطلاح از همان زمان باقي مانده و رواج يافته است.
    مصر در سال 526 پيش از ميلاد به دست «كامبيز Cambyses ( کامبوزيا - کامبوجيا ) پسر و جانشين کوروش بزرگ فتح شد و ايرانيان قسمتهاي از سودان [در آن زمان: نوبي] و ليبي را هم به آن اضافه كردند.
    نافرماني مصريان در سال 425 پيش از ميلاد كه سومين نافرماني ايشان در طول سلطه ايران بود؛ با اعزام نيروي اضافي از فارس امروز و كرمان از طريق دريا سركوب شد و آتني ها از مصر اخراج و ممنوع الورود به آن سرزمين شدند. در آن زمان كشتي ها از خليج فارس از طريق آبراهي كه به تصميم داريوش بزرگ حفر شده بود تا اعماق مصر و درياي مديترانه رفت و آمد مي كردند. حكومت ايران برمصر 20 سال پس از نافرماني سال 425 پيش از ميلاد، جمعا 120 سال و چند ماه، ادامه يافت.دولت ايران مصر را به نام يك ساتراپي ( استان ) خود اداره مي كرد.به همين دليل، مورخان شاهان هخامنشي ايران را سلسله بيست و هفتم مصر بشمار آورده اند. پس از آن نيز تا قرنها، يهوديان مصري خود را همچنان اتباع امپراتوري ايران معرفي مي كردند.
    بايد دانست که به دستور داريوش بزرگ ميان درياي سرخ و رود نيل يك آبراه حفر شده بود تا كشتي ها از خليج فارس مستقيماً به مصر روند و به همين جهت، نيروهاي ايراني مستقر در مصر در طول 120 سال حكومت ايران و نيز كارمندان دولت و حكام ايراني مصر از كرمان و فارس اعزام مي شدند كه به خليج فارس نزديكتر بودند و هر دو شورش سالهاي 425 و 454 پيش از ميلاد مصر توسط سربازان تازه نفس اعزامي از كرمان سركوب شد. آثار آبراه درياي سرخ- رود نيل و لوح مربوط به سه دهه پيش توسط باستانشناسان كشف و در دسترس است.

28 ژوئن 2004 دكتر فريبرز اميني استاد روانپزشكي دانشگاه كاليفرنيا و رئيس يك انستيو در سانفرانسيسكو به همان نام و كاشف « تداوم رابطه ذهني با خاطرات كودكي » و صاحب فرضيه « ريشه محبت و علاقه مندي، وفاداري ناشي از آن و بقاء حس دوست داشتن » پريروز در 73 سالگي در سانفرانسيسكو بر اثر حمله قلبي درگذشت. وي در تهران به دنيا آمده بود.

تاريخ ورزش و مسابقه هاي ورزشي به 3366 سال پيش باز مي گردد، اما بازي هاي المپيك از اول ژوئيه سال 776 پيش از ميلاد آغاز شد و به طور منظم تا سال 393 ميلادي كه به فرمان «تئودوسيوس» امپراتور روم ممنوع شد ادامه يافت. دور جديد بازيهاي المپيك از سال 1896 از سر گرفته شده است.

ژان ويكتور پونسله Jean – Victor Poncelet رياضي دان معروف فرانسوي كه به عنوان بنيادگذار هندسه تحليلي شناخته شده است اول ژوئيه 1788 به دنيا آمد و 22 دسامبر سال 1867 درگذشت.
    بناي هندسه تصويري (پروژكتيو) از پونسله است كه در ارتش ناپلئون يك افسر مهندس بود و در جريان عقب نشيني از روسيه به اسارت روسها در آمده بود و در طول اسارت به تكميل علم هندسه همت گمارد. تنظيم و فرموله كردن اصل تداوم و يافتن قطب و خط ميان قطبين نيز از پونسله است.

" ويليام شميكWilliam Schmick " ناشر روزنامه قديمي و پر تيراژ « بالتيمور سان » كه آن را از پدرش به ارث برده بود 28 ژوئن 2004 در 90 سالگي فوت شد. وي در روزنامه نگاري داراي چند ابتكار معروف است از جمله اين كه از اخبار دريافت شده، جز مطالبي كه خبرنگار و نويسنده روزنامه مي دهد، تنها بايد به صورت « سر نخ » و « اشاره » استفاده و سپس در تحريريه روزنامه آنها را تكميل و منتشر ساخت و بر همين پايه، تعداد دفاتر خبري بالتيمور سان در كشورهاي ديگر بيش از هر روزنامه بزرگ آمريكايي است. اين اصل هم از اوست كه تنها ده درصد خبرهاي روزنامه بايد درباره فعاليتهاي دولت( مقامات رسمي ) باشد.

اتحاديه بين المللي پست (UPU) كه در سال 1874 با تاسيس آن موافقت شده بود از اول ژوئيه 1875 كار خود را آغاز كرد كه از 1948 به صورت يك آژانس وابسته به سازمان ملل فعاليت مي كند و 189 عضو دارد. هدف عمده از تاسيس آن عبور دادن و توزيع پاكات و بسته هاي كشورهاي عضو در ممالك يكديگر به بهترين صورت ممكن است. تلاش براي تاسيس اين اتحاديه، از سال 1863 آغاز شده بود. با ايجاد اين اتحاديه، جهان از نظر امور پستي به صورت يک کشور عمل مي

سلطه 156 ساله انگلستان بر هنگ كنگ چين در نخستين دقيقه 1ول ژوئيه 1997 پايان يافت. هنگ كنگ پس از شكست نظامي چين از انگلستان در جنگ ترياك به تصرف انگلستان درآمده بود. جنگ ترياك در پي مخالفت چينيان با وارد كردن ترياك محصول هند توسط انگليسي ها به آن كشور و معتاد شدن مردم چين آغاز شده بود و چين به سبب نداشتن قدرت آتش و ناوگان مجهز شكست خورده بود. دولت لندن كه متوجه قدرت عظيم چين نوين شده بود و احتمال مداخله ارتش آزاديبخش را پيش بيني كرده بود در 1984 موافقت كرد كه درپايان ژوئن 1997 هنگ كنگ را به چين بازگرداند. ژيانگ زمين رهبر وقت چين در مراسم بازگشت هنگ كنگ به مام ميهن حضور داشت.
    

29 ژوئن 2004 دولت ونزوئلا پيش از اين كه يك نامه به خط « سيمون بوليوار » قهرمان ملي لاتين هاي قاره آمريكا و باني استقلال ونزوئلا، كلمبيا ، پرو ، بوليوي ( كه نامش را بر آن گذارده اند )، اكوادور ، پاناما و ... در حراج لندن بفروش برسد آن را به مبلغي كه فاش نشده است خريداري كرد تا به موزه كاراكاس فرستاده شود. قرار بود بهاي اين نامه در حراج از مبلغ 11 هزار دلار شروع شود. اين نامه تاريخ 21 فوريه 1819 را دارد. جا دارد كه اين عمل دولت ونزوئلا براي ساير دولتها سرمشق قرار گيرد.

1646:   جي. دبليو. لايبنيز g.w. leibniz فيلسوف و رياضيدان آلماني به دنيا آمد.

1804:   ژرژ ساند georg sand داستان نگار فرانسوي متولد شد.

1823:   فدراسيون آمريکاي مرکزي از مکزيک جدا شد.

1862:   تعدد زوجات در آمريکا غير قانوني اعلام شد.

1867:   دولت انگلستان براي نظارت بر دومينيون هاي خود « وزارت امور دومينيون ها » را تاسيس كرد كه اين سازمان در همين روز در سال1947 به دفتر روابط كامان ولث ( كشورهاي مشترك المنافع ) تغيير نام داد.

1879:   لئون ژوهو L.Jouhausx سوسياليست فرانسوي و از موسسان سازمان جهاني کارگران به دنيا آمد. وي در 1951 برنده جايزه نويل شد.

1916:   در جريان جنگ جهاني اول، نبرد سم (به ضم س) آغاز شد كه در نخستين روز آن 20 هزار سرباز انگليسي به دست آلماني ها كشته و 40 هزار تن ديگر زخمي شدند.